پل خشتی لنگرود

این پل تاریخی بر روی رودخانه لنگرود که از آبراهه‌های سفید رود سراریز می‌شود و از مرکز شهر لنگرود عبور می‌کند، ساخته شده و محله‌های قدیمی «فشکالی محله» و «راه پشته» را به یکدیگر متصل می‌کند. در زبان گیلکی لنگرودی به این پل، خَشته پٌل نیز می‌گویند.

محل عبور عابر پیاده پل را در مرمت‌های اخیر با قلوه سنگ مفروش ساخته‌اند. پل دارای دهانه با طاق جناقی نسبتاً کند است. ۲ فرو رفتگی در پیشانی پل و در فاصله بین ۲ قوس قرار دارد و هر یک از قوس‌ها در سمت بیرونی دارای یک نوار آجرکاری به عرض ۱۲ سانتیمتر است که حالت تزیینی و برجسته دارند. علاوه بر آن آجرچینی خاصی نیز در کنارهٔ قوس‌ها انجام شده و حاشیه‌ای به عرض ۶۰ سانتیمتر را به وجود آورده است. پایه میانی قطور پل ۴ متر عرض دارد و ۲ موج‌شکن یا سیل‌برگردان در ۲ طرف پل برای کاستن از فشار آب در ایام افزایش سطح آب تعبیه شده است. یک دهانه کوچک بین پایه میانی پل و یک طاق‌نمای جناقی بر بالای آن با عرض ۵۰ سانتیمتر وجود دارد.

پل خشتی لنگرود به علت قرارگیری در مرکز شهر و همچنین جنس مواد استفاده‌شده در ساخت آن همیشه مورد توجه و اهمیت بوده است و معماری این پل در میان تمام پل‌های خشتی منحصر به‌ فرد بوده و نمونه پل خشتی لنگرود با این مشخصات در هیچ کجای ایران ساخته نشده است. همچنین پل خشتی لنگرود در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

این پل ۲ محله جدید و قدیم لنگرود را به هم پیوند می‌دهد